REFORMASI KERAJAAN MALAYSIA

BINA KERAJAAN YANG KUAT, PENJAWAT AWAM YANG BERHARGA DAN NEGARA YANG BERPRESTASI

Malaysia tidak kekurangan manusia yang bijak.

Malaysia tidak kekurangan sumber.

Malaysia juga tidak kekurangan wang.

Yang kita kekurangan ialah keberanian untuk mengubah cara negara ini diurus.

Sudah terlalu lama kita membina sistem kerajaan dengan satu budaya yang akhirnya menjadi terlalu selesa — kerajaan mengurus, swasta mengambil alih, rakyat membayar, dan penjawat awam pula bekerja dalam sistem yang terlalu sukar membezakan antara mereka yang benar-benar berprestasi dengan mereka yang sekadar hadir bekerja.

Saya percaya Malaysia memerlukan reformasi kerajaan yang lebih besar daripada sekadar menukar kerajaan.

Kita perlu mengubah struktur.

Bukan sekadar wajah.

---

1. TAMATKAN ERA PENSWASTAAN STRATEGIK

Malaysia perlu berani menilai semula dasar penswastaan yang telah membentuk ekonomi negara selama beberapa dekad.

Ini bukan bermaksud membunuh sektor swasta.

Sebaliknya, kita perlu mengembalikan satu prinsip:

Kerajaan mesti menguasai perkara yang strategik kepada negara, manakala swasta menjadi rakan ekonomi yang kompetitif kepada kerajaan.

Kerajaan tidak sepatutnya terlalu banyak menyerahkan fungsi strategik negara kepada syarikat swasta sehingga negara akhirnya menjadi terlalu bergantung kepada pihak yang sepatutnya menjadi rakan, bukan pengganti kerajaan.

Swasta tetap berniaga.

Swasta tetap mencari keuntungan.

Swasta tetap berkembang.

Tetapi kerajaan mesti kembali menjadi kuasa ekonomi yang membeli, mengawal, menetapkan standard dan menentukan hala tuju strategik negara.

---

2. UBAH SWASTA MENJADI ENJIN VENDOR NEGARA

Bayangkan sebuah kerajaan yang mempunyai kuasa membeli yang sangat besar.

Daripada menyerahkan sesuatu industri secara terus kepada swasta, kerajaan membina sistem vendor nasional yang terbuka, kompetitif dan telus.

Syarikat swasta bersaing mendapatkan kontrak.

Mereka menawarkan teknologi terbaik.

Harga terbaik.

Perkhidmatan terbaik.

Dan kerajaan menjadi pelanggan terbesar mereka.

Kerajaan membeli. Swasta bersaing. Rakyat mendapat manfaat.

Ini akan mengubah hubungan antara kerajaan dengan sektor swasta.

Kerajaan tidak lagi sekadar memberi konsesi.

Kerajaan menjadi pembeli yang mempunyai kuasa.

Dan kuasa itu mesti digunakan untuk mendapatkan nilai terbaik untuk rakyat.

Vendor yang berprestasi tinggi diberi lebih banyak peluang.

Vendor yang gagal memenuhi standard kehilangan kontrak.

Maka persaingan pasaran digunakan untuk memaksa kualiti, bukan untuk memindahkan kuasa strategik negara kepada swasta.

---

3. WANG NEGARA MESTI KEMBALI KEPADA KEKUATAN KERAJAAN

Apabila kerajaan mempunyai sistem perolehan yang lebih cekap, lebih telus dan lebih strategik, sebahagian nilai ekonomi yang selama ini bocor melalui ketidakcekapan boleh dikembalikan kepada negara.

Dan antara keutamaan paling penting ialah:

menaikkan nilai penjawat awam.

Kita mahu polis yang berkualiti.

Kita mahu imigresen yang profesional.

Kita mahu kastam yang sukar dibeli.

Kita mahu guru yang dihormati.

Kita mahu jururawat yang dihargai.

Kita mahu pegawai kerajaan yang mampu hidup dengan bermaruah tanpa perlu mencari pendapatan tambahan yang meragukan.

Kalau kita mahu integriti kelas pertama, kita tidak boleh terus membina sistem ganjaran kelas kedua.

Gaji yang baik bukan hadiah.

Ia adalah pelaburan negara terhadap manusia yang menjaga negara.

---

4. TETAPI GAJI TINGGI MESTI DATANG DENGAN PRESTASI TINGGI

Di sinilah reformasi sebenar bermula.

Kita tidak boleh hanya menaikkan gaji.

Kemudian sistem lama dikekalkan.

Tidak.

Gaji naik — standard kerja juga mesti naik.

Kerajaan perlu mempunyai budaya prestasi yang jauh lebih tegas.

KPI mesti jelas.

Penilaian mesti berkala.

Kenaikan pangkat mesti berdasarkan prestasi.

Ganjaran mesti diberikan kepada mereka yang cemerlang.

Dan mereka yang berulang kali gagal mesti melalui proses tindakan yang nyata.

Kita mesti meninggalkan mentaliti:

“Sekali masuk kerajaan, selamat sampai pencen.”

Jawatan kerajaan bukan lesen untuk hidup selesa tanpa prestasi.

Tetapi pada masa yang sama, penjawat awam juga mesti dilindungi daripada tindakan sewenang-wenangnya.

Sebab itu perlu ada proses yang adil:

ukur → nilai → beri peluang memperbaiki → beri amaran → nilai semula → tindakan jika masih gagal.

Jika selepas semua proses itu seseorang tetap tidak mampu menjalankan tugasnya, maka negara mesti berani berkata:

“Jawatan ini adalah amanah, bukan hak kekal.”

---

5. KERAJAAN MESTI DIURUS DENGAN DISIPLIN SEPERTI ORGANISASI TERBAIK

Saya tidak mencadangkan kerajaan menjadi syarikat.

Kerajaan mempunyai tanggungjawab sosial yang tidak dimiliki syarikat.

Tetapi disiplin pengurusannya boleh belajar daripada sektor swasta.

Kerajaan perlu tahu:

Siapa yang bekerja.

Siapa yang cemerlang.

Siapa yang gagal.

Berapa kos sesuatu program.

Berapa hasilnya.

Berapa lama rakyat perlu menunggu.

Berapa banyak wang yang dibazirkan.

Dan siapa yang bertanggungjawab apabila sesuatu gagal.

Hari ini, terlalu banyak sistem organisasi dibina untuk melindungi jawatan.

Kita perlu membina sistem yang melindungi prestasi.

Kerana apabila orang yang rajin melihat orang yang malas menerima ganjaran yang sama, motivasi akan mati.

Tetapi apabila orang yang cemerlang dihargai dan orang yang gagal dipertanggungjawabkan, budaya kerja akan berubah.

---

6. JANGAN BERI KESELESAAN MELAMPAU KEPADA MEREKA YANG MEMEGANG KUASA

Ini mungkin bahagian yang paling sensitif.

Tetapi reformasi tidak boleh takut kepada perkara sensitif.

Penjawat awam memegang kuasa.

Mereka mengeluarkan lesen.

Mereka mengutip cukai.

Mereka mengawal sempadan.

Mereka menguatkuasakan undang-undang.

Mereka menentukan kelulusan.

Mereka mengurus wang rakyat.

Semakin besar kuasa seseorang, semakin besar akauntabilitinya.

Sebab itu negara perlu menawarkan sesuatu yang jelas:

Kami bayar anda dengan lebih baik kerana kami menghargai amanah anda. Tetapi sebagai balasan, kami menuntut integriti dan prestasi yang lebih tinggi.

Itu bukan hukuman.

Itu adalah kontrak moral antara negara dengan penjawat awam.

---

7. KITA TIDAK BOLEH MEMERANGI RASUAH HANYA DENGAN HUKUMAN

Kita perlu mengubah ekonomi di sebalik rasuah.

Bayangkan seorang pegawai yang menerima gaji sederhana tetapi mempunyai kuasa terhadap transaksi bernilai jutaan ringgit.

Kemudian seseorang datang menawarkan wang yang sangat besar.

Sudah tentu tidak semua pegawai akan menerima.

Ramai penjawat awam mempunyai integriti.

Tetapi negara tidak sepatutnya membina sistem yang terlalu bergantung kepada kekuatan moral individu semata-mata.

Kita perlu mengubah struktur insentif:

gaji kompetitif + pemantauan kekayaan + pengisytiharan aset + audit + rotasi jawatan berisiko + perlindungan kepada pemberi maklumat + hukuman tegas.

Kita bukan mahu membeli integriti.

Kita mahu membina sistem yang menjadikan integriti lebih mudah dipertahankan dan rasuah lebih sukar dilakukan.

---

8. MATLAMAT AKHIR BUKAN KERAJAAN BESAR — TETAPI KERAJAAN KUAT

Saya tidak mahu Malaysia mempunyai kerajaan yang terlalu besar.

Saya mahu Malaysia mempunyai kerajaan yang kuat.

Kerajaan yang kuat bukan kerajaan yang mengawal segala-galanya.

Kerajaan yang kuat ialah kerajaan yang:

mampu mengutip hasil,
mampu mengawal sempadan,
mampu melawan rasuah,
mampu menyediakan perkhidmatan berkualiti,
mampu mengurus wang rakyat,
mampu mengawal vendor,
dan paling penting — mampu mempertanggungjawabkan dirinya sendiri.

Sektor swasta pula terus berkembang.

Tetapi swasta berkembang dalam ekosistem yang kerajaan bentuk untuk kepentingan negara.

---

9. MALAYSIA TIDAK PERLU MENJADI NORWAY

Norway bukan sekadar menarik kerana negara itu kaya.

Yang lebih penting ialah kualiti institusi, kepercayaan terhadap kerajaan, pengurusan kekayaan negara dan kualiti perkhidmatan awam.

Malaysia tidak perlu menjadi Norway.

Malaysia perlu mengambil pengajaran daripada negara yang berjaya dan membina model Malaysia sendiri.

Kita mempunyai sumber.

Kita mempunyai pasaran.

Kita mempunyai tenaga manusia.

Kita mempunyai sektor swasta.

Kita mempunyai lokasi strategik.

Dan kita mempunyai rakyat yang mampu bekerja keras.

Yang diperlukan ialah sistem yang mampu mengubah semua kekuatan itu menjadi kekuatan negara.

---

REFORMASI SEBENAR BUKAN SEKADAR MENUKAR PEMERINTAH

Inilah yang saya maksudkan dengan reformasi kerajaan Malaysia.

Bukan sekadar menukar parti.

Bukan sekadar menukar menteri.

Bukan sekadar menukar slogan.

Tetapi menukar cara negara bekerja.

Kita tamatkan penswastaan strategik.

Kita gunakan sektor swasta sebagai vendor yang kompetitif.

Kita gunakan kuasa membeli kerajaan untuk mengukuhkan ekonomi negara.

Kita naikkan nilai dan gaji penjawat awam.

Kita tuntut prestasi yang lebih tinggi.

Kita hapuskan budaya selesa tanpa akauntabiliti.

Kita beri ganjaran kepada yang cemerlang.

Kita ambil tindakan terhadap prestasi yang terus gagal.

Dan kita bina kerajaan yang rakyat bukan sahaja takut kepada kuasanya—

tetapi percaya kepada integritinya.

Kerana akhirnya, ukuran sebuah negara maju bukan berapa banyak bangunan pencakar langit yang kita bina.

Bukan berapa banyak syarikat besar yang kita lahirkan.

Bukan juga berapa banyak projek mega yang kita umumkan.

Ukuran sebenar ialah:

Apabila rakyat berurusan dengan kerajaan, adakah mereka mendapat perkhidmatan yang cepat, adil, profesional dan boleh dipercayai?

Jika jawapannya YA—

maka kita bukan sekadar mempunyai kerajaan.

Kita mempunyai sebuah negara yang berfungsi.

Dan mungkin inilah reformasi terbesar yang Malaysia perlukan:

Bukan kerajaan yang semakin besar.

Tetapi kerajaan yang semakin kuat.

Bukan penjawat awam yang semakin selesa.

Tetapi penjawat awam yang semakin dihargai dan dipertanggungjawabkan.

Bukan swasta yang semakin menguasai negara.

Tetapi swasta yang semakin kuat kerana bekerja dalam ekosistem negara yang kuat.

Itulah reformasi Malaysia.